De titel van dit cahier is ontleend aan het grafmonument van de dichter Léon Duvauchel in Saint-Jean-aux-Bois, een prachtig ontwerp in art déco waarmee deze bard van de Picardie wordt geëerd. Natuurlijk had ik jullie graag wat meer willen vertellen over deze dichter, romancier en schilder, maar er is nauwelijks iets over hem te vinden. Zelfs de Franse Wikipedia heeft geen pagina over hem! Om hem te positioneren wordt wel verwezen naar het grote banket dat in 1895 door Auguste Rodin georganiseerd werd voor een van de belangrijkste Franse schilders uit de negentiende eeuw, Pierre Puvis de Chavannes. Iedereen die een beetje meetelde in het circuit was er, onder wie Duvauchel die aanzat met zulke uitersten als de impressionist Claude Monet en de symbolist Octave Mirbeau. Uiteindelijk liep dit banket uit in een bataille des arts tussen de verschillende stromingen die op dat moment de toon aangaven. Symbolisten, realisten, impressionisten, naturisten en naturalisten – verdeeld in twee kampen door een heuse generatiekloof – verketter-den elkaar om het hardst. Onze man in Saint–Jean–aux–Bois behoorde tot het kamp van de toen wat belegen naturalisten. Dat blijkt ook wel uit zijn oeuvre, waarin de ontdekking en de verheerlijking van de Picardie als authentiek Frans landschap centraal staat. Ik heb zowaar enkele gedichten gevonden die dat illustreren. De idealisering van het basale leven op het platteland, dat we vooral kennen uit de schilderijen van Jean François Millet, vormt daarin een van de leidmotieven. Het boerenmeisje met het fijne gelaat bij het grafmonument had dan ook zo uit Des glaneuses (de arenleesters) van Millet gewandeld kunnen zijn. Op de stam van een boom schrijft ze de titels van de belangrijkste werken van Duvauchel, waarvan als laatste de Poèmes de Picardie.

Benieuwd naar de rest van deze gedichten en (achtergrond)verhalen? Lees dan verder via deze link: http://bit.ly/Poemes-de-Picardie

;-) B.