![\"Item](\"https:\/\/i0.wp.com\/www.vanhellenberghubar.org\/wp-content\/uploads\/2016\/12\/ITIN-Powervrouwen-item-rond.png?resize=640%2C640&ssl=1\" "\\"Item")
<\/a><\/p>\nHet leuke van creatieve mensen is dat je van tevoren nooit weet wat ze nu weer gaan verzinnen. In een wereld die bol staat van de protocollen vormen ze een apart fenomeen, waaraan de een zich vanwege de onvoorspelbaarheid ergert en de ander zich juist optrekt aan het vernieuwende, het innovatieve, het out of the box. Dat laatste begrip staat L\u00e9ontine van Geffen-Lamers op het lijf geschreven. Na een carri\u00e8re in de filmsector keerde ze terug naar een oude liefde, het fotograferen van historische architectuur en vestigde ze zich als monumentenfotograaf. Het gebouw zelf in al zijn facetten, ruimtelijkheid, lichtval, detaillering, staat daarin centraal. De ene keer registreert ze zo objectief mogelijk wat de samenstellende onderdelen zijn, de volgende keer vangt ze de sfeer in de wisselwerking tussen licht en schaduw of vangt een oude balk haar lens. Mensen spelen daarin geen rol, want het object zelf is de geportretteerde die ze wil doorgronden en neerzetten.<\/p>\n
Daarom is het wel apart dat juist een foto van architectuur m\u00e9t een – geregisseerde – figuur haar prikkelde tot iets nieuws. Het portret van de schermer in de trappenhal uit de beroemde serie Berlin van Erwin Olaf gaf de impuls aan een wordingsproces dat leidde tot het concept #Powervrouwen. Op het eerste gezicht lijkt het te gaan om zomaar een serie portretten van een groep sterke vrouwen, maar er is meer, veel meer … want eigenlijk gaat het om een orkest van stemmen, een partituur met een sterk episch karakter die uitgevoerd wordt door L\u00e9ontine. Als dirigent neemt zij zelf de eerste plaats in in dit boek, niet om de anderen in de schaduw te stellen, maar om dapper naar voren te stappen en de lezer uit te nodigen dit avontuur aan haar hand te volgen. Vroeger werd het titelblad van een boek wel eens vergeleken met de voorgevel van een gebouw. In dit geval staat L\u00e9ontine bij de voordeur om iedereen welkom te heten: kom binnen en maak kennis met mijn gezelschap sterke vrouwen … zij brengen verhalen met voor elk wat wils, een boodschap, troost en inspiratie. Existentieel en oeroud!<\/p>\n
Daarom is de volgende stap zo vreemd nog niet, ook al staat die haaks op de geijkte canon in de marketing: L\u00e9ontine draagt het boek namelijk op aan de organisatie #FreeAGirl. Ze werft fondsen voor de publicatie om de opbrengsten daarvan weer aan #FreeAGirl te kunnen geven. Kinderen hebben het al zo zwaar in ontwikkelingslanden, maar voor meisjes geldt dat nog eens in versterkte mate. Het beeld is zo afschrikwekkend dat ik er hier niet eens over wil schrijven. Eigenlijk wil ik het allemaal niet weten en met mij een heleboel anderen. Maar niet L\u00e9ontine! Ze dook in de materie en schreef haar eerste opiniestuk: Maak van slavenmeisjes Powervrouwen<\/a>, want ‘Als het met 10-jarige meisjes goed gaat, dan gaat het in de hele wereld goed’<\/em>.<\/p>\n Als dat geen motto is om dit project te steunen!<\/p>\n Er is nog een dikke week om #Powervrouwen te steunen, zodat zij #FreeAGirl kunnen helpen. Ik heb het gedaan. Wie volgt!<\/p>\n Bernadette van Hellenberg Hubar<\/p>\n
\nSurf daarvoor naar http:\/\/bit.ly\/Powervrouwen-FreeAGirl<\/a> en doneer!<\/p>\n
![\"Vragen?](\"https:\/\/i0.wp.com\/www.vanhellenberghubar.org\/wp-content\/uploads\/2015\/09\/BVHH_logo_basis1-rapport-spiegel.png?resize=71%2C81&ssl=1\" "\\"Vragen?"){kind=logo}
<\/a><\/p>\n