{"id":8559,"date":"2016-07-20T13:04:47","date_gmt":"2016-07-20T11:04:47","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/?p=8559"},"modified":"2023-07-30T08:26:42","modified_gmt":"2023-07-30T06:26:42","slug":"onderweg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/index.php\/onderweg\/","title":{"rendered":"De luchtboogbeelden onderweg"},"content":{"rendered":"

Onderweg \u2014<\/em><\/span> De aanleiding mag Jeroen Bosch zijn geweest, maar dat had de ‘wonderlijke klim’ bij de Sint Jan van Den Bosch helemaal niet nodig. Het was werkelijk een briljante vondst geweest om deze sculptuur op de steunbogen langs het schip – die globaal tussen 1470 en 1520 tot stand kwam – op deze manier toegankelijk te maken voor een groot publiek. Wie wat vaker verhalen van mij leest, weet dat ik gek ben op steigers, of liever, helemaal weg ben van die wonderlijke wereld tussen hemel en aarde. Toen de Bossche kathedraal de laatste keer in de steigers stond, heb ik daar rond mogen dwalen in het gezelschap van Wies van Leeuwen die de problematiek van de restauratie toelichtte. Was dat al boeiend, nog aangrijpender was de po\u00ebtische sfeer op de steigerplanken tussen de beren, luchtbogen en wimbergen, oog in oog met beelden en ornamenten. Een andere wereld, dacht ik toen, een totaal aparte wereld. Datzelfde gevoel overviel me toen ik in 2013 op de steigers stond bij die andere fantastische kathedraal, de nieuwe Bavo in Haarlem, en waar dat toe leidde gaan we 9 september beleven. Maar nu eerst het fata morgana – of was het een fantas morgana? – dat me overviel bij de ‘wonderlijke klim’ in Den Bosch.<\/p>\n

…<\/p>\n

\"Sint<\/a><\/p>\n

…<\/em>
\n Zittend op de luchtboog<\/em>
\n zetten we ons voorzichtig af<\/em>
\n om opwaarts te schuiven<\/em>
\n ’n trage dodendans<\/em>
\n van heiligen en zondaars<\/em>
\n zotskappen en wijzen<\/em>
\n de man om de hoek en de koning<\/em>
\n tussen dieren en monsters<\/em>
\n zestien bogen lang<\/em>
\n ’n brug tussen aarde en hemel<\/em>
\n waar Cerberus wacht<\/em>
\n in vele gedaanten<\/em><\/p>\n

de muil wijd geopend<\/em>
\n gebeurt \u2018t ieder moment<\/em>
\n kokhalzend spuwend<\/em>
\n een zondvloed van water<\/em>
\n kolkt op onze lijven<\/em>
\n houvast verdwijnt<\/em>
\n graaiend, tuimelend,<\/em>
\n vallend klauwend<\/em>
\n vergeefs grijpen we<\/em>
\n naar wapperende panden<\/em>
\n \u2018n arm \u2018n voet van hen<\/em>
\n die nog sneller<\/em>
\n dalen<\/em>
\n de aarde tegemoet<\/em><\/p>\n

aan de voet van de beren<\/em>
\n zijn wij als Sisyphus<\/em>
\n behept met \u2018n taak<\/em>
\n die nooit lijkt te voleinden<\/em>
\n Steeds weer onderweg<\/em>
\n naar waar engelen<\/em>
\n zingen: Alleluja<\/em>
\n …<\/em><\/p>\n

\n