{"id":4596,"date":"2014-12-22T12:55:11","date_gmt":"2014-12-22T11:55:11","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/?p=4596"},"modified":"2017-03-14T10:36:14","modified_gmt":"2017-03-14T09:36:14","slug":"museum-aan-het-vrijthof","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/index.php\/museum-aan-het-vrijthof\/","title":{"rendered":"Museum aan het Vrijthof | LICHT"},"content":{"rendered":"

Hoewel het nieuwe jaar met snelle stappen nadert, zou je denken dat het nog altijd november is: Brumaire of nevelmaan volgens de kalender van de Franse revolutie. Als ik ’s ochtends uit mijn half beslagen raam over de akkers en weilanden kijk, wordt die benaming overvloedig bevestigd! Nevel en veel te korte dagen tekenen de eindejaarssfeer, dus waar hebben we behoefte aan? LICHT! Dat vindt ook mijn jaargenoot, Maarten Jager die regelmatig recensies schrijft voor de Telegraaf<\/em>.<\/p>\n

\"Museum<\/a>
\nWat heeft Museum aan het Vrijthof vanaf de nevelmaand tot diep in de sprokkelmaand (22 februari) te bieden?<\/i> <\/span><\/p>\n

LICHT! is de expositie die tot 22 februari 2015 is te zien.<\/p>\n

‘Gei\u0308nspireerd door het festival Magisch Maastricht organiseert Museum aan het Vrijthof de tentoonstelling \u2018LICHT\u2019. Licht is een inspiratiebron, een energiebron, een warmtebron, een contrastbron. Maar op welke manieren kan licht een rol spelen in de kunst? Deze vraag wordt onderzocht aan de hand van oude en hedendaagse objecten en installaties waarbij licht als beeldend middel is ingezet’<\/em>.*<\/a><\/p>\n

Het museum heeft een bijzondere gastconservator uitgenodigd om de tentoonstelling vorm te geven, namelijk: Branko Reinders, directeur van Sassen Dielemans Dickhaut Uitvaartverzorgers. Vanuit zijn vak is hij ingegaan op de thema’s licht, leven, mystiek en duisternis. Hoe die duisternis er uit ziet, wordt duidelijk uit de volgende post op Twitter:<\/p>\n

Op of over de grens? Wat een lef voor dit ‘brave’ museum? RT @ecomvo<\/a>: Darkroom @MuseumVrijthof<\/a> in Expositie Licht pic.twitter.com\/9d32QJJF7v<\/a><\/p>\n

\u2014 Van Hellenberg Hubar (@Bern4dette) 10 november 2014<\/a><\/p><\/blockquote>\n

Een tentoonstelling van uitersten mag je wel zeggen!<\/p>\n

De lichtreflectie van Yvonne Musterd<\/h5>\n

Terwijl Maarten Jager voor Rino Stefano Tagliafierro gaat, met zijn bizarre, aansprekelijke, bewegende ‘schilderijen’, heeft vooral Yvonne Mustard mijn aandacht getrokken. Installaties worden gangbaar geassocieerd met conceptuele kunst, waarbij niet de vorm maar het idee centraal staat. Maar hoe weinig tastbaar een conceptueel werk ook is, het treedt binnen in het domein van de beeldende kunst, zodra het is gematerialiseerd. En dat materialiseren vraagt de inzet van handen, van technische vaardigheden, van ambachtelijkheid, of het nu die van de kunstenaar zelf is of van de mensen die onder zijn of haar regie werken. Regie is in dit verband een passend sleutelwoord, want Yvonne Mostard regisseert haar ruimte in de tentoonstelling LICHT als een tableau met verschillende facetten. Wat mij bijzonder frappeerde was haar al wat oudere interpretatie van het beroemde Arnolfiniportret van Jan van Eyck, waarin ze inzoomt op enkele details om die vervolgens als het ware uit het schilderij te trekken en op een eigen manier driedimensionaal te vertalen. Dat doet ze niet alleen met de afhangende mouwen van de bruid waarvan ze de langwerpige openingen in neonlicht oproept, maar wat mij betreft nog het meest overtuigend met de beroemde bolle spiegel op de achtergrond van het echtpaar. Wat daardoor wordt gereflecteerd is niet de wereld zelf, maar een aspect daarvan, iets dat boven de werkelijkheid uitgaat en door de kunstenaar wordt gepresenteerd als spiegel van de ziel. Fascinerend!<\/p>\n

\"Museum<\/a> \"Museum<\/a>
\nLinks: Yvonne Mustard, Spiegel van de ziel (1993) (bruikleen: Aegon Den Haag). Rechts: Jan van Eyck (circa 1390\u20131441), Portret van Giovanni Arnolfini en zijn vrouw (herkomst: Wikimedia Commons).*<\/a>\u00a0<\/i> <\/span><\/p>\n

De collectie uitgelicht<\/h5>\n

Inmiddels heeft de tentoonstelling geleid tot het eerste item in de nieuwe rubriek ‘De collectie uitgelicht<\/a>‘ op de website van het museum. Conservator Linda Eversteijn heeft een informatief verhaal geschreven over een van de zilveren objets d’art van edelsmid Joannes A. G. L\u2019Herminotte (1732-1802), waar het LICHT vanaf spat.<\/p>\n

Nominatie Limburgse Innovatieprijs 2014<\/h5>\n

Het is duidelijk dat het Museum aan het Vrijthof nieuwe wegen aan het verkennen is. Dat wordt gezien en gewaardeerd. Vandaar dat het museum is genomineerd voor de Limburgse Innovatieprijs 2014<\/em>. Of het nu een\u00a0beeldhouwer uit het interbellum is als Charles Vos, het oude ambacht in hedendaagse toepassingen met de Oldfashioned dagen of de tentoonstelling LICHT, als het Made in Maastricht<\/em> is, is dit museum d\u00e9 plek.<\/p>\n

Begin januari 2015 wordt bekend wie de winnaar is.<\/p>\n

B.*<\/a><\/p>\n

\"Museum<\/a><\/p>\n

_________________________________<\/p>\n

Post scriptum:<\/i><\/span><\/p>\n

Het teken *<\/b><\/a> in de bovenstaande tekst verwijst onder meer naar het volgende:<\/p>\n