{"id":13680,"date":"2019-03-03T20:27:23","date_gmt":"2019-03-03T19:27:23","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/?p=13680"},"modified":"2019-03-04T11:47:38","modified_gmt":"2019-03-04T10:47:38","slug":"stoelenparade","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/index.php\/stoelenparade\/","title":{"rendered":"Stoelenparade | Carnaval op Cura\u00e7ao"},"content":{"rendered":"
Stoelenparade<\/span><\/em><\/h5>\n

…
\n\"Met<\/a><\/span><\/p>\n

In stille hitte staan de stoelen
\nlangs de straat
\ndoor smalle kettingen aan
\nelkander vast geklonken
\nde zitting leeg
\nverwachtingsvol
\neen lange rij die traag
\nde bocht om sliert
\ndoor clusters houten
\nbouwsels afgewisseld
\nstaketsels in een klein palet aan kleur
\nfelle toetsen en gedempte tonen
\ntussen plastic, hout en roest
\nvan meubels die ’t moment supr\u00eame
\neen wisseling van de wacht beleven
\neen grillig lint gespannen ongeduld
\neen paternoster
\nlineaire wijzerplaat
\nwaar seconden dagenlang gaan duren
\ntotdat het Carnaval van
\nstart zal gaan<\/p>\n

Eerst paarden, dan
\nkinderen, dan grote mensen
\nin hun veelkleurige tenue
\ndansen de stoelen tot
\nleven gekomen met
\nwaaiende handen van het publiek
\nEen zinderend decor voor
\nde pralende stoet
\ndie vol bombarie
\nAswoensdag weer
\nde tijd intrekt.
\n…<\/span><\/p>\n

\"Stoelenparade<\/a>
\n__________________________<\/p>\n

Naschrift \u2014<\/em> <\/span>Het gedicht ‘Stoelenparade’ komt uit E kas blau | Het blauwe huis<\/em>, de bundel die ik schreef bij mijn eerste bezoek aan Cura\u00e7ao in 2011.*<\/a>\u00a0Morgen krijgt het een apart plekje in het kader van het initiatief\u00a0Gedicht op maandag | #Gom<\/a>\u00a0dat in deze tijd van het jaar onverbrekelijk verbonden is met Carnaval. In de achtergrondverhalen van de bundel staat de volgende toelichting:<\/p>\n

Het was opmerkelijk genoeg niet de toer zelf, maar de toegift van onze gids die een ongeslagen hoogtepunt vormde: de rijen met lege stoelen langs de route van de Carnavalsoptocht die leidde tot de Stoelenparade. Terwijl ze ons langs het uitgerekte lint aan lege stoelen en kramen en tribunes reed, kwam de stem van dit gedicht opzetten. Het wonderlijke verhaal dat de mensen wekenlang van te voren hier hun plekje voor de optocht zeker stellen, om het haveloze exemplaar op het laatste moment te vervangen door een volwaardige zetel fascineerde me. Wat een superbe manier om naar Carnaval toe te leven. Een dag later ben ik teruggekeerd om de verwachtingsvolle leegte te kunnen ervaren, te fotograferen en het ene woord na het andere uit de atmosfeer te plukken. Mijn gedichten zijn eerst en vooral een kwestie van concentratie, observatie en dan woorden plukken die eigenlijk al aanwezig zijn en er alleen om vragen gevangen te worden.<\/p><\/blockquote>\n

Of ik zelf iets heb met Carnaval? Het feest hoort net als Driekoningen tot mijn meest gekoesterde jeugdherinneringen. Wie weet vertel ik daar nog wel eens wat meer over.<\/p>\n

Wordt vervolgd!<\/p>\n

;-) B.<\/p>\n

\"Vragen?<\/a><\/p>\n

\n

Bronnen en verdere informatie<\/h3>\n