{"id":9768,"date":"2017-07-22T15:53:32","date_gmt":"2017-07-22T13:53:32","guid":{"rendered":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/?page_id=9768"},"modified":"2018-08-11T13:04:55","modified_gmt":"2018-08-11T11:04:55","slug":"een-boek-voor-de-bisschop","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.vanhellenberghubar.org\/index.php\/projecten\/de-laurentius-elisabethkathedraal-te-rotterdam\/een-boek-voor-de-bisschop\/","title":{"rendered":"Een boek voor de bisschop"},"content":{"rendered":"

Soms heb je van die ontmoetingen die heel verrassend zijn. Dat overkwam mij toen ik begin dit jaar de Laurentius-Elisabethkathedraal in Rotterdam bezocht voor een gesprek over de schilderingen in de apsis, waar onderzoek voor nodig was. Bij die gelegenheid maakte ik kennis met de bisschop, monseigneur dr Hans J.H. van den Hende.\u00a0De bisschop verraste me door een vergelijking te trekken tussen het werk van de gebroeders Dunselman en hun collega F.H. Bach, welke laatste zelfs in de kringen van kenners weinig bekendheid geniet. Bach heb ik, net als de gebroeders Dunselman, behandeld in ‘De genade van de steiger<\/a>‘.* Van den Hende draagt warme herinneringen aan de heilig Hartkerk van zijn jeugd in Groningen die beschilderd was door deze kunstenaar, docent aan Academie Minerva in Groningen. Helaas is dit gebouw van Jan Stuyt uit 1913 in 1994 gesloopt.* Saillant detail: dit gesprek vond hoog boven op de steiger plaats, terwijl we de eerste resultaten van het herstel van de sjabloonschilderingen door Jojanneke Post<\/a>\u00a0in de apsis bekeken.<\/p>\n

Maandag 17 juli heb ik op weg naar de kathedraal een omweg gemaakt via het bisschopshuis om De genade van de steiger<\/em> aan de bisschop aan te bieden. Ik voelde me een beetje als Jozef Alberdinkg Thijm toen hij de bisschop van Haarlem De Heilige Linie<\/em> aanbood; zo spiegel ik me aan een van mijn ‘helden’ uit de negentiende eeuw.* Alleen verging het mij beslist beter dan Thijm, want Van den Hende heeft grote belangstelling voor kerkelijke kunst en is heel ge\u00efnteresseerd in de terugkomst van Kees Dunselman in de kathedraal. Wordt dat een letterlijke terugkeer? Nee, zeker niet. Zoals we door de ogen van Kees kijken naar het ontwerp van zijn broer Jan – die dit project niet meer af heeft\u00a0kunnen maken – zo kijken we straks door de ogen van Jojanneke Post<\/a> naar de schildering van Kees Dunselman. Dat gaat nog heel spannend worden.<\/p>\n

Van de aanbieding van ‘De genade van de steiger<\/a>‘ is een bericht verschenen op de website van het bisdom, dat je hieronder kunt lezen.<\/p>\nBisschop neemt boek over kerkelijke schilderkunst in ontvangst - bisdom Rotterdam (21 juli 2017).<\/a>\n

Wil je het verhaal lezen met actieve snelkoppelingen en er met de zoektoets doorheen gaan, surf dan naar de pagina op de\u00a0site<\/a>\u00a0van het bisdom Rotterdam.<\/em><\/span><\/p>\n

Als kunsthistorici willen we wel eens vergeten dat de kunst van schilders als de gebroeders Dunselman niet alleen iconografisch spannend is, maar ook een liturgische functie heeft. Dat is best een ingewikkeld begrip, liturgie, dus het is goed dat Van den Hende er hier nog eens de aandacht op vestigt. Dit past overigens in de eigentijdse context, want het werk van Kees Dunselman in de Lebu\u00efnuskerk van Deventer werd onder meer gunstig beoordeeld vanwege de ‘streng<\/em>\u00a0liturgische afwerking<\/em>‘.* Dat was in 1927, twee jaar voordat hij de Elisabethkerk in Rotterdam van zijn broer overnam.<\/p>\n

Hoe dat afliep … dat kun je lezen in mijn e-boek ‘Tussen Gabriel en Michael’<\/a>.<\/p>\n

B.<\/p>\n

\"Vragen?<\/a><\/p>\n

\n
Verwijzingen<\/h6>\n